Epilepsie bij katten
Casus - Grey
Epilepsie bij katten
Deze maand willen wij u iets vertellen over epilepsie bij katten. Zoals elke maand nemen wij daarbij een voorbeeld uit onze eigen katten. Grey is een ex kater uit Libanon. Behalve dat hij een wat schuchtere en drukke kat is, zagen wij qua gezondheid nooit een afwijking. Hij at en dronk altijd goed en hield alles in de gaten. Tot onze dierenverzorger Marco op een ochtend de operatiekamer in kwam om te melden dat een van de katten een aanval had. Snel renden we er heen en zagen Grey stuipend op de grond liggen. Snel namen we de kat (in een bakje, want tijdens een aanval kunnen ze je ernstig bezeren) mee naar de kliniek afdeling. Grey kwam weer wat tot rust na een prik met valium (diazepam).
We hielden hem een dag ter observatie in de kliniek, maar er gebeurde niks raars meer. Hij had een eenmalige aanval, waarvan wij de oorzaak nog steeds niet weten. Maar wat is dan epilepsie en komt dat vaak voor bij katten?
Epilepsie is het herhaaldelijk voorkomen van toevallen. Een toeval is het aanvalsgewijs optreden van abnormaal gedrag. Een toeval moet niet verward worden met een flauwte; dit is het verliezen van bewustzijn en daarmee gepaard gaande spierslapte (wat wordt veroorzaakt door wegvallen van doorbloeding naar de hersenen).
We hielden hem een dag ter observatie in de kliniek, maar er gebeurde niks raars meer. Hij had een eenmalige aanval, waarvan wij de oorzaak nog steeds niet weten. Maar wat is dan epilepsie en komt dat vaak voor bij katten?
Epilepsie is het herhaaldelijk voorkomen van toevallen. Een toeval is het aanvalsgewijs optreden van abnormaal gedrag. Een toeval moet niet verward worden met een flauwte; dit is het verliezen van bewustzijn en daarmee gepaard gaande spierslapte (wat wordt veroorzaakt door wegvallen van doorbloeding naar de hersenen).
Vormen van epilepsie
Primaire epilepsie: Een oorzaak is soms niet aan te geven. Het dier zelf heeft tussen de aanvallen geen klachten en functioneert normaal. Deze vorm is vaak rasafhankelijk. Gelukkig is dit ook vaak eenmalig (zoals bij Grey)
Secundaire epilepsie: deze vorm heeft vaak wel een oorzaak. De oorzaak is alleen niet altijd weg te nemen en de klachten kunnen soms toenemen.
Secundaire epilepsie: deze vorm heeft vaak wel een oorzaak. De oorzaak is alleen niet altijd weg te nemen en de klachten kunnen soms toenemen.
De epileptische aanval
Een epileptische aanval verloopt in 3 fasen:
Aura; dit is een periode van abnormaal gedrag voorafgaand aan het bewustzijnsverlies. Eigenaren van een kat met epilepsie kunnen dit na verloop van tijd herkennen en weten dan dat er een aanval op komst is.
Ictus; deze periode kenmerkt zich door omvallen, bewustzijnsverlies en krampen van de spieren. In de loop van deze fase zal normaliter de heftigheid van de krampen afnemen. Hierbij komt eventueel kwijlen, urineverlies en het verliezen van ontlasting voor.
Postictale fase; in deze fase keert het bewustzijn terug, de ademhaling is versnelt en is het dier gedesorienteerd en verward. Het verloop van deze fasen zijn bij ieder individu anders en ook verschillend van lengte (van minuten tot uren).
Bij een status epilepticus volgen er meerdere aanvallen op elkaar zonder dat er sprake is van een posticale periode. Dit is een levensbedreigende situatie en moet zo snel mogelijk gestopt worden (met Valium).
Behandeling
Primaire vorm: hiervoor zijn medicijnen beschikbaar om de aanvallen sterk te verminderen. Soms blijven de aanvallen weg, soms wordt de tijd tussen de aanvallen langer. Afhankelijk van de tijd tussen de verschillende aanvallen en de sterkte van de aanval zal er een therapie worden ingesteld.
Secundaire vorm: hierbij zal het dier nader onderzocht moeten worden om een oorzaak te achterhalen (algemeen onderzoek en dan eventueel urine, bloedonderzoek, röntgenfoto en/of echo).
Secundaire vorm: hierbij zal het dier nader onderzocht moeten worden om een oorzaak te achterhalen (algemeen onderzoek en dan eventueel urine, bloedonderzoek, röntgenfoto en/of echo).
Tips voor de eigenaar bij een epileptische aanval van het huisdier
|
1.
|
Laat het dier niet alleen.
|
|
2.
|
Zorg dat de ademhaling van het dier niet belemmerd wordt, als de kat een halsband om heeft doe die af, zodat het dier niet kan stikken.
|
|
3.
|
Probeer de aanval niet tegen te houden door de bewegingen van de poten te stoppen, doordat de bewegingen zo krachtig zijn kan je botbreuken of spierscheuren veroorzaken als je het bewegen van de poten probeert te stoppen.
|
|
4.
|
Houdt bij hoe lang de aanval duurt en of er meerdere aanvallen komen.
|
|
5.
|
Na de aanval, als het dier slap is, het dier op de zij leggen zodat speeksel uit de bek kan lopen en de tong de luchtwegen niet blokkeert.
|
|
6.
|
Als het dier weer bijkomt kan het zo zijn dat deze erg gedesoriënteerd is. Enkele dieren kunnen agressief reageren, dus let daarbij goed op!
|
|
7.
|
Geen eten en drinken geven voor het dier weer normaal bijgekomen is.
|
Bij vragen over dit onderwerp kunt u gerust contact met ons opnemen!
M. Visscher